Uzasadnienie
W dniu 30 listopada 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skarga M. i Z. R. na decyzję tego organu z dnia 21 sierpnia 2006r. W odpowiedzi na skargę wskazano że skarga została wniesiona do Sądu z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy podał, iż zaskarżona decyzja była dwukrotnie awizowana w dniu 23 sierpnia 2006r. oraz w dniu 30 sierpnia 2006r. Wobec faktu, iż Państwo R. nie odebrali przesyłki poleconej w terminie uznano doręczenie za dokonane z upływem ostatniego dnia przechowywania pisma przez pocztę. Organ wskazał, iż w dniu 27 września 2006 r. skarżąca osobiście odebrała w siedzibie SKO zaskarżoną decyzję, potwierdzając jej odbiór własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn.akt. I SA/GL 1553/06 odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r., nr 8. poz.60 z późn. zm. dalej Ord.pod.) i uznał, że skutek doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił w dniu 6 września 2006r. Termin do złożenia skargi upłynął w dniu 6 października 2006r., skargę nadano w Urzędzie pocztowym w dniu 27 października 2006r., w związku z tym Sąd uznał, że w świetle ww przepisu skarga wniesiona została z uchybieniem terminu.
Skarżący wnieśli skargę kasacyjną i zaskarżyli w całości powyższe postanowienie. Skargę kasacyjną oparli na naruszeniu przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania tj. art. 148 §1 w związku z art. 149 oraz w zw. z art.150 § 1 pkt 1 i 2 Ord.pod. polegające na tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podjęło próby doręczenia wydanej przez siebie decyzji w trybie opisanym w art. 148 §1 in fine i art. 149 Ord.pod. Wskazując na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżący podkreślili, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesyłając pismo pocztą nie podejmując próby odnalezienia skarżących w ich miejscu pracy, ani nie pozostawiając pisma domownikowi, sąsiadowi albo też dozorcy domu doprowadziło do sytuacji, w której pismo pozostawione placówce pocztowej wywołało skutek doręczenia obciążając negatywnymi konsekwencjami tego stanu rzeczy skarżących. Skarżący podnieśli, że w placówce pocztowej w M. skarżący pozostawili dyspozycję doręczania im korespondencji w miejscu prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, a zatem również zaniedbanie przez Pocztę tego obowiązku nie może wywoływać negatywnych konsekwencji dla skarżących.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., odnosząc się do skargi kasacyjnej w pełni podzieliło pogląd Sądu wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, i nie zgodziło się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez pełnomocnika skarżących w piśmie z dnia 22 stycznia 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, przeto podlega oddaleniu. O wyniku dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny zadecydowały zasadnicze błędy konstrukcyjne wniesionego środka zaskarżenia, w postaci powołania - jako podstawy zarzutów - wyłącznie przepisów Ord. pod. Jak wiadomo, sądy administracyjne ich nie stosują, co oznacza, że nie mogą ich naruszyć. Dla uruchomienia skutecznej kontroli instancyjnej niezbędne było - w rozpatrywanym przypadku - wskazanie naruszenia przepisów o postępowaniu przed sądem administracyjnym, samodzielnie bądź w związku z odpowiednimi przepisami Ord. pod. o postępowaniu przed organami podatkowymi, czego nie uczyniono (tak chociażby w opracowaniu - B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 382). W tym stanie rzeczy, na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.