Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 lutego 2016 r. M. I. wniósł o zmianę składu orzekającego wyznaczonego do orzekania w niniejszej sprawie w dniu 2 marca 2016 r. tj. sędziego NSA Zbigniewa Kmieciaka i sędziego WSA Barbary Rennert. W jego ocenie sędziowie wyłączą się sami z orzekania bowiem skarga kasacyjna w tej sprawie argumentowana jest m.in. przez wskazanie, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozbawiono skarżącego prawa do sądu. Zarzut ten dotyczy w pierwszej kolejności wyroku NSA II FSK 1684/11, ale także wyroku NSA II FSK 717/09 i wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim I SA/Go 1042/10. W ostatnich dwóch sprawach orzekali (jako sędziowie sprawozdawcy) sędziowie wyznaczeni do rozpoznania sprawy niniejszej.
W dniu 10 lutego 2016 r. sędzia WSA Barbara Rennert, a w dniu 16 lutego 2016 r. sędzia NSA Zbigniew Kmieciak złożyli pisemne oświadczenia, że między nimi a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, o którym mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił potraktować pismo skarżącego z dnia 8 lutego 2016 r. jako wniosek o wyłączenie sędziego.
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis art. 19 p.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie wskazanych sędziów z mocy ustawy. Również sam wnioskodawca nie wykazał, aby pomiędzy nim a sędziami, o wyłączenie których wnosi, istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Wnioskodawca nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego.
Z kolei złożone przez sędziego NSA Zbigniewa Kmieciaka i sędziego WSA Barbarę Rennert oświadczenia z dnia 10 lutego 2016 r. i z dnia 16 lutego 2016 r. pozwalają przyjąć, że nie istnieją okoliczności, które wywołują uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności tych sędziów (art. 19 p.p.s.a.).
Stąd, stwierdzić należy, że wniosek o wyłączenie sędziów jest niezasadny.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.