Uzasadnienie
1. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2013 r., III SA/Wa 1896/12, I. H. (zwana dalej skarżącą) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 marca 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
Argumentując to żądanie skarżąca podniosła, że jest osobą "wiekową", z ograniczoną możliwością poruszania się, a wykonanie wyżej wskazanej decyzji może wywołać u niej stres zagrażający jej życiu i narazić ją na nieodwracalne straty. Jednocześnie powołała się na dokumentację załączoną do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji złożonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na etapie postępowania przed tym sądem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
2. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy zatem do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca we wniosku uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wiązać się dla niej z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że skarżąca jest w podeszłym wieku (data urodzenia: 2 stycznia 1925 r.) i – jak wynika z dokumentacji nadesłanej z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 1 października 2012 r. (karty 41-46 akt WSA) – ma liczne schorzenia, których leczenie wiąże się z wydatkami finansowymi, co przy emeryturze (będącej jedynym źródłem dochodów skarżącej) w kwocie 1562,06 zł (karta 124 akt WSA) i przy uwzględnieniu pozostałych kosztów utrzymania (karta 124 WSA), stanowi duże obciążenie finansowe. Zasadne jest wobec tego twierdzenie skarżącej, że wykonanie kwestionowanej decyzji i związane z tym dolegliwości finansowe, jak również stres, z którym niewątpliwie wiązać się może egzekucja należności objętych przedmiotową decyzją, dla osoby w podeszłym wieku (88 lat) i cierpiącej na różne schorzenia, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, nie tylko związane ze znacznym pogorszeniem jej sytuacji finansowej i – co za tym idzie – bytowej, ale przede wszystkim dotyczące jej zdrowia, a nawet życia.
- 3. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.