Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. w sprawie II FSK 2525/11 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., zawiesił postępowanie z uwagi na śmierć skarżącego H. B., do czasu wskazania jego następców prawnych.
Mimo wezwania przez Sąd (pismami z dnia 8 lipca 2013 r. i 7 października 2013 r.) pełnomocnika skarżącego oraz pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w R. o udzielenie informacji, czy ustalono następców prawnych H. B., do chwili obecnej nie zgłosili się ani nie zostali wskazani jego następcy prawni. Z informacji pozyskanych od pełnomocnika skarżącego wynika, że nie zostało przeprowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku.
Z uwagi na ostatnie miejsce zamieszkania skarżącego (B. 397, Słowacja) Sąd zwrócił się następnie pismem z dnia 3 lipca 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w R. z pytaniem o położenie majątku spadkowego lub jego części po zmarłym H. B.. W odpowiedzi organ poinformował, że podjął szereg czynności zmierzających do ustalenia wyżej wymienionych okoliczności, m.in. zwrócił się do Urzędów Skarbowych w J. i B. o przekazanie stosownych informacji, jednakże nie uzyskał odpowiedzi w tej sprawie. Ze znajdującego się w aktach sprawy (k.24) wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wynika natomiast, że skarżący nie posiadał żadnego majątku nieruchomego ani ruchomego i poza emeryturą w wysokości ok. 700 zł nie uzyskiwał żadnych innych dochodów.
Zgodnie z art. 128 § 2 p.p.s.a. jeżeli w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zgłoszą się lub nie zostaną wskazani następcy prawni zmarłej strony, sąd może z urzędu zwrócić się do sądu spadku o ustanowienie kuratora, chyba że kurator taki został ustanowiony. W rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w powołanym przepisie, a ustanowienie kuratora po zmarłym jest niezbędne do prowadzenia dalszego postępowania w sprawie. Zgodnie z dyspozycją art. 628 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 269 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.c", do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Polsce nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część (sąd spadku).
W braku powyższych podstaw sądem spadku jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy. Jak wynika z powołanych wyżej ustaleń, spadkodawca w chwili śmierci nie mieszkał w Polsce, nie posiadał też na terytorium Polski żadnego majątku.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić się do Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy o ustanowienie kuratora spadku po H. B., zmarłym 3 lipca 2011 r., ostatnio zamieszkałym B. 397, Słowacja.