Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 60/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. J. i J. J. na decyzję Burmistrza S. z dnia 2 listopada 2011 r. w przedmiocie łącznego zobowiązani pieniężnego za 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że ww. decyzją Burmistrz S. ustalił stronie skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2006 r. Rozstrzygnięcie to zawierało pouczenie, iż służy od niego prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. za pośrednictwem Burmistrza S. w terminie 14 dni od daty doręczenia. W dniu 21 listopada 2011 r. skarżący wnieśli do organu pierwszej instancji pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "przez Gminę S.", w którym zarzucili fałszywe naliczenie podatku w decyzji z dnia 2 listopada 2011 r. Organ podatkowy wezwał stronę skarżącą do wyjaśnienia charakteru złożonego pisma, w tym do sprecyzowania czy pismo to jest odwołaniem od decyzji z dnia 2 listopada 2011 r. Skarżący w piśmie z dnia 13 grudnia 2011 r. nie wyjaśnili, czy pismo z dnia 21 listopada 2011 r. jest odwołaniem od decyzji Burmistrza S., powieli jedynie treść wcześniej wnoszonych pism.
Sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej P.p.s.a.) wskazał, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. Zatem w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego, niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Skarżący od powyższego postanowienia złożyli skargę kasacyjną (błędnie nazwaną przez pełnomocnika zażaleniem), zarzucając naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 49 P.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 2 i 3 i art. 57 § 1 ust. 3 P.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie wezwania skarżących do uzupełnienia braków formalnych pisma polegających na sprecyzowaniu: oznaczenie rodzaju pisma, osnowy wniosku i oświadczeń oraz w zakresie określenia naruszenia prawa,
- - art. 59 P.p.s.a. stosowanego w sprawie per analogiam i zaniechania przekazania sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu jako organowi właściwemu do rozpatrzenia odwołania,
- - art. 129 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i przejęcie, że organ pierwszej instancji może skierować pismo strony bezpośrednio do Sądu Administracyjnego, w sytuacji w której przepis jednoznacznie wskazuje, że organ pierwszej instancji jest uprawniony jedynie do przekazania odwołania do organu drugiej instancji lub ewentualnie do pozostawienia pisma bez rozpoznani (w sytuacji opisanej w art. 64 § 1 k.p.a.).
W związku z powyższym skarżący wnieśli o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozstrzygnięcia oraz zasądzenia kosztów udzielonej pomocy prawnej według norm przepisanych, która to pomoc nie została opłacona w całości ani w części powiększonej o należny podatek VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę strony skarżącej na decyzję wydaną przez Burmistrza S. Na wstępie należy podkreślić, że strona skarżąca została prawidłowo pouczona w decyzji wydanej przez Burmistrza S. z dnia 2 listopada 2011 r. o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. za pośrednictwem Burmistrza S. w terminie 14 dni od daty doręczenia. Ponadto organ pierwszej instancji wzywał skarżących do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 21 listopada 2011 r. i wobec braku odpowiedzi skierował pismo do adresata, czyli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Faktem jest, że w dniu 18 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo skarżących, zaadresowane do tegoż Sądu, dotyczące unieważnienia w całości fałszywych naliczeń podatkowych z dnia 2 listopada 2011 r. Sąd administracyjny, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków tej dopuszczalności, jest wyczerpanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przepisu powyższego należy wyciągnąć wniosek, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna czyli wydana w postępowaniu drugoinstancyjnym.
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 P.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd pierwszej instancji zatem prawidłowo odrzucił przedmiotową skargę, skoro niedopuszczalna jest skarga na decyzję organu pierwszej instancji.
Na powyższą ocenę nie mają wpływu dalsze zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej. Nie ma racji autor skargi kasacyjnej, że Sąd winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma. Tryb uzupełnienia braków formalnych skargi ma na celu nadanie jej dalszego biegu, w sytuacji gdy braki te powyższe uniemożliwiają. Nie może on jednakże służyć naprawianiu błędów strony, w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest akt lub czynność, na które taka skarga nie przysługuje.
Uznając, że Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił skargę, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 184 P.p.s.a w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a, oddalił skargę kasacyjną.