Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (I SA/Gd 833/16) uwzględnił wniosek M. K. – nazywanej dalej "Skarżącą", o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 31 maja 2016 r.
Wyrokiem z 17 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Skarżącej na wspomnianą decyzję.
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku pełnomocnik Skarżącej wniósł o wstrzymanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 marca 2017 r. nie utraciło mocy.
Artykuł 61 § 6 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływana dalej jako "P.p.s.a.") – w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. – przewiduje, że postanowienie, którym sąd wstrzymał wykonanie aktu, traci swoją moc dopiero z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Żadna z tych okoliczności nie wystąpiła w sprawie. Sąd pierwszej instancji wprawdzie oddalił skargę strony, niemniej jednak, skoro wniosła ona skargę kasacyjna, wyrok ten nie jest prawomocny.
Oznacza to, że Skarżąca nadal objęta jest przyznaną jej ochroną tymczasową, co powoduje, że decyzja której dotyczy wniosek nie może być wykonana przez organ podatkowy. Innymi słowy, skutki udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej rozciągają się również na postępowanie kasacyjne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 tej ustawy, postanowił jak w sentencji.