Uzasadnienie
W uzasadnieniu wyroku z dnia 25 września 2013 r., II FSK 2576/11, Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo wskazał na stronie 2, że skarżący – składając wniosek o interpretację w dniu 24 marca 2010 r.- oparł się na ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 37 ze zm). Tekst jednolity ustawy opublikowany w Dzienniku Ustaw nr 51, poz. 37 obowiązywał od dnia 31 marca 2010 r. Z tego wynika, że nie mógł być podstawą pytania zadanego w dniu 24 marca 2010 r. Podstawą pytania zadanego przez skarżącego w dniu 24 marca 2010 r. była ustawa opublikowana w Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176. ze zm.
Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Opisane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, czyli bezsporny. W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Bez wątpienia skarżący nie mógł powołać się w dniu 24 marca 2010 r. na ustawę, która miała wejść w życie tydzień później.
Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.) wskazaną powyżej omyłkę Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako oczywistą omyłkę pisarską i postanowił jak w sentencji postanowienia.