Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 587/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 363/10, w zakresie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł skargę kasacyjną powołując się na treść art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia przysługującym – zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Nie ma zatem możliwości zaskarżenia poprzez wniesienie skargi kasacyjnej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarówno wyroki jak i postanowienia) stają się prawomocne z chwilą ich wydania, bowiem nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia (art. 168 § 1 p.p.s.a.).
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że zaskarżanie postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia, od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy skutkuje jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.