Uzasadnienie
W dniu 24 sierpnia 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Go 205/15, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 10 lutego 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Zarówno w treści skargi kasacyjnej, jak i w piśmie z dnia 14 września 2015 r. skarżący wnosił o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wskazując na wznowienie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia 10 lutego 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Do pisma załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 28 sierpnia 2015 r., na mocy którego wznowiono postępowanie podatkowe we wskazanej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 56 jednoznacznie precyzuje zasady postępowania, w przypadku równolegle toczących się postępowań – postępowania sądowoadministracyjnego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego (podatkowego). Powołany przepis przewiduje, że sytuacja taka stanowi obligatoryjną podstawę do zawieszenia postępowania sądowego, jednakże wyłącznie w przypadku, gdy wniesienie skargi do sądu nastąpiło już po wszczęciu postępowania przed organami administracji publicznej (m. in. postępowania w przedmiocie wznowienia). Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd jest wówczas zobligowany do zawieszenia postępowania sądowego z urzędu.
Stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie kształtuje się jednak odmiennie, bowiem wznowienie postępowania podatkowego nastąpiło już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że wspomniane powyżej regulacje nie znajdują w rozpatrywanym przypadku zastosowania i nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podstawy takiej nie może również stanowić powołany przez stronę art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., według którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Podzielić należy bowiem wyrażony w doktrynie i judykaturze pogląd, który wskazuje, że gdyby postępowanie nadzwyczajne stanowiło prejudykat w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, to zbędne byłoby wprowadzenie przepisu art. 56 p.p.s.a. Zawieszenie postępowania sądowego mogłoby wówczas nastąpić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skoro zatem ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie art. 56 p.p.s.a., to przyjąć należy, że postępowanie nadzwyczajne nie jest prejudykatem, a zawieszenie postępowania sądowego w związku z prowadzeniem postępowania nadzwyczajnego jest możliwe tylko w wypadku wniesienia skargi do sądu po wszczęciu wspomnianego postępowania administracyjnego (zob. B. Gruszczyński [w:] Ordynacja podatkowa.
Komentarz, S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2010, s. 903 oraz przykładowo: wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Go 16/13 – treść orzeczenia dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 56, art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.