Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 września 2010 r. w sprawie III SA/Wa 1869/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S.A. z siedzibą w W. na interpretację Ministra Finansów z dnia 23 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r. przesłano pełnomocnikowi strony skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2010 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz wezwano go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa w dacie jego udzielenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 sierpnia 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru.
Pełnomocnik w wyznaczonym terminie złożył uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa wraz z wyciągiem z KRS, potwierdzającym umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki. W ustawowym terminie nie wpłacono natomiast wpisu od skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę. Wskazał przy tym, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone prawidłowo, stronę pouczono także o terminie do dokonania wpłaty i skutkach niewykonania zarządzenia.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku B. S.A. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi pomimo niedoręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca stwierdziła, że warunkiem odrzucenia skargi jest doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu. W tej sprawie wezwanie to nie zostało doręczone pełnomocnikowi. Otrzymał on z Sądu tylko jedną przesyłkę z 4 sierpnia 2010 r., która zawierała tylko jeden dokument, to jest wezwanie do przedłożenia uwierzytelnionego pełnomocnictwa i odpisu KRS. Korespondencja nie zawierała natomiast zarządzenia Przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu. Strona skarżąca podkreśliła, że wywiązała się z obowiązków dotyczących uzupełnienia braków formalnych skargi według swej najlepszej wiedzy i doświadczenia, składając do akt żądane dokumenty. Nie uiściła natomiast w terminie wpisu od skargi, gdyż nie doręczono jej wezwania do jego uiszczenia. Trudno przy tym podejrzewać, że pełnomocnik strony nie zastosowałby się do wezwania do dokonania opłaty sądowej, gdyby je faktycznie otrzymał.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie budzi wątpliwości, że skarga na interpretację Ministra Finansów dotknięta była (w momencie je wniesienia) brakami formalnymi i fiskalnymi. Zgodnie z art. 49 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. przewodniczący zobligowany był zatem wezwać stronę do ich uzupełnienia, wskazując termin wykonania zarządzenia oraz pouczając o skutkach procesowych niewykonania wezwania w ustawowym terminie. W tym przypadku, ponieważ strona skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych winno być doręczone temu pełnomocnikowi (art. 67 § 5 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 sierpnia 2010 r. przewodniczący wydał dwa zarządzenia: jedno dotyczące uzupełnienia braków formalnych (dotyczących pełnomocnictwa i wykazania reprezentacji skarżącej) i drugie dotyczące uiszczenia wpisu sądowego. Odpisy obu zarządzeń zostały wysłane do pełnomocnika strony skarżącej, na wskazany przez niego adres w jednej przesyłce sądowej z dnia 4 sierpnia 2010 r. Fakt ten wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, w którym określono rodzaj przesyłki jako "wezwanie o wpis + wezwanie o pełnomocnictwo i KRS". Osoba upoważniona do odbioru korespondencji (faktu doręczenia przesyłki osobie uprawnionej do odbioru korespondencji pełnomocnik strony skarżącej nie podważa) kwitując odbiór przesyłki potwierdziła tym samym fakt otrzymania obu wezwań, nie kwestionowała bowiem zawartości przesyłki po jej odbiorze. Z tych względów uznać należy, że pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 11 sierpnia 2010 r. Odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. wobec nieuiszczenia terminu w ustawowym terminie (termin ten upływał 18 sierpnia 2010 r.) było zatem prawidłowe.
Z tych względów skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a.