Uzasadnienie
Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 723/11 uchylającego indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 30 marca 2011 r. nr ITPB2/415-2/11/MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Złożonym 17 stycznia 2014 r. pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. Minister Finansów cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w zw.
z art.193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art.183 §1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wobec skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej, umorzył postępowanie kasacyjne, opierając rozstrzygnięcie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.