Uzasadnienie
1. Pismem z 5 października 2019 r. M. P. (dalej: skarżący) "wniósł wniosek o wznowienie postępowania sądowego" zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2016 r., II FSK 2229/14. Złożony "wniosek" nie spełnia przesłanek wskazanych w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").
2. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Wznowienie postępowania dotyczy prawomocnego orzeczenia (wyroku lub postanowienia) kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i 134 P.p.s.a. Ponadto, w myśl art. 276 P.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy zawarte w dziale VII tej ustawy nie stanowią inaczej. W skardze o wznowienie należy wskazać wymogi z art. 271 – 274 (podstawy wznowienia), zachować termin do wniesienia skargi (art. 277 – 278 p.p.s.a.). Powyższe pismo skarżącego nie spełnia wskazanych wymogów. Nadto Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 wprowadzający tzw. "przymus adwokacki" w odniesieniu do skarg kasacyjnych. Cytowany przepis wymaga, aby w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga taka była sporządzona przez adwokata, radcę prawnego bądź podmioty wskazane w art. 175 § 2 i § 3, w tym doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych.
Na gruncie rozpatrywanej sprawy złożona osobiście przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu także i z uwagi na niespełnienie wskazanego wyżej warunku. Badana skarga została bowiem sporządzona z naruszeniem wymogu z art. 175 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 276 w związku z art. 175 i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.