Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 10 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1173/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę M. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych i uchylił zaskarżoną interpretację. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wywiódł skargę kasacyjną, w której zaskarżył ten wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30ca w zw. z art. 30cb ust. 1 i ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepisy podatkowe nie określają terminu ani formy prowadzenia szczególnej ewidencji, wymaganej dla skorzystania przez podatnika z ulgi IP Box, co doprowadziło sąd do uznania, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, skarżący prowadzący działalność badawczo-rozwojową ma możliwość skorzystania za 2020 rok z opodatkowania osiągniętego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca u.p.d.o.f., w sytuacji gdy nie prowadził na bieżąco wymaganej przepisami odrębnej ewidencji, którą prowadzi dopiero od 2021 r.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
- 2.2. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona skarżąca wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
- 2.3. Na rozprawie pełnomocniczka organu interpretacyjnego podtrzymała dotychczasowe stanowisko.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
- 3.1. Wykładnia prawa – art. 30cb ust. 2 w zw. z ust. 1 u.p.d.o.f. dokonana przez sąd pierwszej instancji jest prawidłowa. Przepis ten określa jedynie, jakie informacje powinny znaleźć się w ewidencji dotyczącej przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i kosztów ich uzyskania i jaki jest cel ich zamieszczenia. Nie zawiera warunku zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w postaci bieżącego prowadzenia ewidencji. Używając pojęcia "bieżące" organ zresztą nie opisuje, co rozumie pod tym pojęciem. O wadliwości stanowiska skarżącego kasacyjnie, nakładającego na podatnika pozaustawowy obowiązek prowadzenia "na bieżąco" w danym roku podatkowym "odrębnej ewidencji", o której mowa w art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f. (lub "ksiąg rachunkowych" w rozumieniu art. 30cb ust. 1 u.p.d.o.f.) świadczy wykładnia systemowa wewnętrzna tych przepisów. Ustawodawca niezależnie od sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych i wspomnianej "odrębnej ewidencji" zastrzegł bowiem w art. 30cb ust. 3, że "w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2 nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.". Zatem w odniesieniu zarówno do ksiąg rachunkowych jak i odrębnej ewidencji, najistotniejszym elementem jest sprawdzalność i prawidłowość informacji, o których mowa w art. 30cb ust.1 u.p.d.o.f., a nie –czas jej sporządzenia. Negatywne dla podatnika skutki prawne zostały zaś przewidziane w art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f. i dotyczą braku możliwości ustalenia dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja ta musi zatem istnieć na dzień sporządzania zeznania podatkowego, bo na jej podstawie podatnik może obliczyć dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką.
- 3.2. Prawidłowość wykładni dokonanej przez sąd meriti potwierdza również wykładnia systemowa zewnętrzna. Bieżącego prowadzenia zapisów wymaga ustawodawca w odniesieniu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wynika to z § 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r., poz. 2544 ze zm., dalej: "r.p.k.p.r."), dotyczącego częstotliwości dokonywania w księdze zapisów dotyczących wydatków. Zgodnie z tym przepisem zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych jest wpisywany do księgi, z zastrzeżeniem § 27, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży (ust. 1). Zapisów dotyczących pozostałych wydatków dokonuje się, z zastrzeżeniem § 19 i § 27, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 22 ustawy o podatku dochodowym (ust. 2).
Z kolei zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 351 ze zm., dalej: "ustawa o rachunkowości"), księgi rachunkowe uznaje się za prowadzone na bieżąco, jeżeli pochodzące z nich informacje umożliwiają sporządzenie w terminie obowiązujących jednostkę sprawozdań finansowych i innych sprawozdań, w tym deklaracji podatkowych oraz dokonanie rozliczeń finansowych. Wnioskując a contrario należy zatem stwierdzić, że również w świetle art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f. zarówno księgi rachunkowe, jak i "odrębna ewidencja", winny być prowadzone w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie oraz zadeklarowanie dochodu (straty) podlegającego opodatkowaniu preferencyjną stawką (5%) za dany rok podatkowy.
3.3. Ewidencję, o której stanowi art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f. należy zaliczyć do ksiąg podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2020 r. poz.1325 ze zm., dalej: "o.p.) Zgodnie z unormowaniem wynikającym z art. 193 § 2 i § 3 o.p. księgi podatkowe stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów o ile prowadzone są w sposób rzetelny i niewadliwy. Dotyczy to zatem także ewidencji prowadzonej w oparciu o art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f. Księgi podatkowe uważa się za rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty (art. 193 § 2 O.p.). Za niewadliwe uważa się księgi podatkowe prowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi z odrębnych przepisów (art. 193 § 3 O.p.).
3.4. Przywołane przepisy nie pozwalają na sformułowanie ogólnej zasady "bieżącego" dokonywania zapisów w księgach podatkowych. Przeciwnie, ustawodawca formułuje ten nakaz w odniesieniu do niektórych z nich w przepisach szczególnych, przy czym pojęcie "na bieżąco" nie zawsze pojmowane jest jako obowiązek dokonywania zapisów w dniu, w którym zaszło zdarzenie powodujące taki obowiązek. Podstawowym kryterium ogólnosystemowym wynikającym z art. 193 § 2 o.p. jest to, aby wszelkie księgi podatkowe prowadzone były w sposób odzwierciedlający stan rzeczywisty, a ponadto umożliwiający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, czy też sporządzenia w terminie sprawozdań finansowych i innych sprawozdań, w tym deklaracji podatkowych oraz dokonania rozliczeń finansowych. Taki zasada została także sformułowana w art. 30cb ust. 2 i 3 u.p.d.o.f., skoro niemożność zastosowania preferencyjnej stawki podatku jest konsekwencją nierzetelności ewidencji. Decydujące jest zatem przede wszystkim kryterium zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy i istnienie ewidencji w dacie sporządzania zeznania podatkowego, w którym podatnik wykazuje dochód (stratę) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (art.30ca ust.11 u.p.d.o.f.).
Wykładnia taka prezentowana już była w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyrokach z 28 marca 2023 r., sygn. akt II FSK 2352/20, z 20 kwietnia 2023r., II FSK 2594/20.
- 3.5. Z tych względów na podstawie art.184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
- 3.6. Rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania uzasadnia art. 209, art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit.b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1935).
Renata Kantecka Tomasz Zborzyński Aleksandra Wrzesińska-Nowacka