Uzasadnienie
- I. Stan sprawy przedstawiał się następująco:
- 1. P. K. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie l SA/Gd 1266/03, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 marca 2006 r. Wyrok uprawomocnił się z dniem 21 kwietnia 2006 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie na niemożność odebrania dokumentu i pobyt w Areszcie Śledczym.
- 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę. Wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że nie można żądać wznowienia postępowania, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała.
Skarżący przebywał w areszcie śledczym w okresie od 13 lutego 2006 r. do 26 marca 2006 r. Pięć dni wcześniej WSA w Gdańsku wydał wyrok w sprawie ze skargi P. K.. Po opuszczeniu aresztu śledczego miał on możliwość złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, a następnie wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie był pozbawiony możliwości działania w sprawie.
3. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia P. K. wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego i rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) poprzez niewłaściwe zastosowanie.
Skarżący opuścił areszt w dniu 26.03.2006 r. co teoretycznie mogło być przesłanką sądowego rozstrzygnięcia, że w tym właśnie dniu ustała niemożność wymieniona w art. 271 pkt 2 ppsa i do dnia 21.04.2006 r. kiedy to wyrok się uprawomocnił, skarżący mógł działać w sprawie.
Zdaniem skarżącego sąd pominął podstawowy fakt, iż skarżącego w powyższej sprawie pozbawiono prawa do obrony począwszy od dnia 21.03.2006 r. kiedy to toczyła się w jego sprawie rozprawa, a skarżący w tym czasie przebywał w areszcie. W dniu 26.03.2006 r. skarżący nic nie wiedział, że w jego sprawie zapadł wyrok gdyż w dniu jego ogłoszenia przebywał w areszcie. Dlatego też zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca "..ustanie niemożności działania" gdyż będący pozbawiony prawa do obrony skarżący już od dnia 21.03.2006 r. takiego działania nie mógł podjąć.
- II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
1. Stosownie do treści art. 271 pkt 2 ppsa można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeśli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała... W niniejszej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka z tego artykułu. Skarżący opuścił areszt śledczy przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
2. P. K. powinien liczyć się z tym, że w wyznaczonym terminie rozprawy zostanie wydany wyrok. Powinien zatem, po opuszczeniu aresztu, zasięgnąć niezwłocznie informacji co do treści orzeczenia, a następnie, skoro nie zgadzał się z jego treścią podjąć działania (w tym złożyć wniosek o jego uzasadnienie) zmierzające do zaskarżenia wyroku. Ewentualne opóźnienie w złożeniu wniosku, spowodowane sytuacją w jakiej skarżący się znalazł mogłoby uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej (art. 87 w zw. z art. 86 § 1 ppsa).
Prawidłową w rozpatrywanej sytuacji jest ocena Sądu pierwszej instancji, że spowodowana zastosowaniem aresztu niemożność działania ustała przed uprawomocnieniem się orzeczenia. Czyniło to skargę o wznowienie postępowania niedopuszczalną co prawidłowo i wyczerpująco wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
- 3. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 184 ppsa orzec jak w sentencji.