Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 19 maja 2014., I SA/Wr 1887/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę G. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z 2 sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że wobec uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 lutego 2014 r., odmawiającego skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zostali oni wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2014 r., do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Obie przesyłki zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, dwukrotnie awizowane pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 2 maja 2014r. (tj. 14 dni od daty pierwszego awiza z dnia 18 kwietnia 2014r.) Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego WSA (k. 141 akt sądowych), sporządzonej według stanu na dzień 13 maja 2014 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.
Wobec faktu, że przesyłki zawierające odpisy zarządzenia o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu skierowane do obojga skarżących pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 2 maja 2014r. stosownie do trybu przewidzianego w regulacji art. 73 §1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej P.p.s.a.), siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po tym dniu tj. 3 maja 2014 r. Termin ten upłynął z dniem 9 maja 2014r. (piątek) - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd wskazał, że do 9 maja 2014 r. skarżący powinni więc uiścić wpis sądowy od skargi. Skoro z dokumentów księgowych sądu wynika, że do 13 maja 2014 r. nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, to sąd przyjął, że skarżący nie uiścili go w wyznaczonym terminie. W ocenie sądu, skarga nie została zatem opłacona i w konsekwencji podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.
2. W skardze kasacyjnej na to postanowienie skarżący podnieśli na podstawie art. 174 pkt 2 w związku z art. 193 w związku z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mające istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a., polegające na uznaniu, że wskutek nieodebrania przez skarżących skierowanej do nich i podwójnie awizowanej korespondencji, zawierającej wezwanie do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nich skargi, doszło do skutecznego doręczenia skarżącym przedmiotowego wezwania, pozwalającego – w związku z bezskutecznym upływem 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu – na odrzucenie tej skargi, w sytuacji gdy brak informacji o prawidłowym zawiadomieniu skarżących o pozostawieniu w Urzędzie Pocztowym nr [...] opisanego wyżej wezwania oraz treść odpowiedzi Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] na pisemną reklamację skarżących, prowadzą do uznania, że przesłanki, warunkujące możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., nie zostały w sposób jednoznaczny i przekonujący spełnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Istota wniesionej skargi kasacyjnej sprowadza się do próby obalenia domniemania wynikającego z art. 73 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe(art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy(art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).
Upływ terminu określonego w art. 73 § 1 P.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia - za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, koniecznym warunkiem skutecznego doręczenia jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 1969 r., II CZ 208/68, OSNC 1969, nr 9, poz. 64; wyrok SN z dnia 22 lutego 2001 r., III RN 70/00, OSNP 2001, nr 19, poz. 574 oraz Dauter Bogusław, Komentarz do art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, LEX, 2013).
W odniesieniu do zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z analizy akt sprawy wynika, że przesyłki zawierające odpisy zarządzeń o wezwaniu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, były dwukrotnie awizowane (18 kwietnia i 28 kwietnia 2014 r.), przesyłki pozostawiono w placówce pocztowej a zawiadomienia umieszczano w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłki pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 2 maja 2014r. (tj. 14 dni od daty pierwszego awiza z 18 kwietnia 2014r., k. 137 i 138 akt sądowych). Prawidłowo zatem uznał sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że w związku z nieodebraniem przez skarżących skierowanej do nich i podwójnie awizowanej korespondencji, zawierającej wezwanie do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nich skargi, doręczenie uważa się za dokonane na dzień 2 maja 2014r. Okoliczności podnoszone przez skarżących jak i pisma załączone do skargi kasacyjnej nie zmieniają oceny, że prawidłowo sąd pierwszej instancji zastosował art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe chybiony jest jedyny zarzut sformułowany w skardze kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.