Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę M.P. i B.P. i stwierdził nieważność decyzji Ministra Finansów z 30 października 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia w całości lub w części opłaty legalizacyjnej.
Od powyższego orzeczenia Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną, wnioskując o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie na rzecz organu od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 8 rudnia 2015 r. Minister Finansów cofnął powyższą skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (por. art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a./). Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd, jednakże uznaje się cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania kasacyjnego.
W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. To z kolei, na mocy wyżej wskazanych przepisów, obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.