Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt: II FSK 289/06, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. P., reprezentowanego przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt: I SA/BK 135/05, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995 i 1999 oraz zasądził od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Należy wyjaśnić, że w wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, gdyż nie zostało przez niego złożone oświadczenie przewidziane w § 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075 ze zm.) - zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem.
Pismem z dnia 27 lutego 2007 r. W. A. - doradca podatkowy reprezentujący z urzędu J. P. - złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym kosztów przejazdu w kwocie 299,72 zł, w którym zawarł jednocześnie wymagane przepisami prawa oświadczenie, że nie otrzymał zwrotu kosztów pomocy prawnej z urzędu oraz kosztów przejazdu i nie zostały mu one opłacone w części ani w całości.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego obejmują opłatę w wysokości 240 zł (w związku z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia) oraz wydatki związane z przejazdem w kwocie 299,72 zł. Przy czym stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) kwotę tej opłaty należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.