Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 5 października 2010 r. W. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 863/09 ze względu na okoliczności szczególne. W ocenie skarżącego, taką szczególną okolicznością jest fakt, iż dalsze egzekwowanie decyzji, którą ww. wyrok z dnia 6 lipca 2010 r. utrzymał w mocy, spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i pozbawienie możliwości dalszego egzystowania. Ponadto konieczność uregulowania tejże kwoty wiązałoby się dla strony z tzw. "śmiercią ekonomiczną" – kłopotami finansowymi członków rodziny i samego skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w złożonej skardze kasacyjnej strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Biorąc jednak pod uwagę uzasadnienie do złożonego wniosku oraz powołanie się w nim na art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć, że strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168).
Rozpatrując wniosek Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 863/09. W orzeczeniu tym Sąd wskazał, że za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca ponad czterdzieści tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna W. S., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu WSA w Gdańsku z dnia 11 lutego 2010 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od wpisu od skargi.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy wskazuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiągane przez niego dochody uznano, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Dlatego też, zdaniem Sądu pierwszej instancji, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w postanowieniu z dnia 29 marca 2010 r., uznając że sytuacja wnioskodawcy uzasadnia udzielenie jemu tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.