Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 2900/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Stefan Babiarz przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz przewodniczący
Sędzia NSA Jerzy Płusa przewodniczący
Joanna Bańbura protokolant
Rozpoznanie
w dniu 28 maja 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej wniosku P. O. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 2900/12 oddalającym skargę kasacyjną P. O.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 81/12
Sprawa
w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r., II FSK 2900/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. O.(zwanego dalej skarżącym) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2012 r., VIII SA/Wa 81/12 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 listopada 2011 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez rozstrzygnięcie zasadności podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu dotyczącego naruszenia art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768, zwanej dalej: u.p.s.d.). W uzasadnieniu wniosku zaznaczył, ze w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie 2 przepisów prawa materialnego. Podniósł bowiem zarzut naruszenia - poprzez niewłaściwe zastosowanie - art. 6 ust. 3 u.p.s.d. oraz art. 1 ust. 1 pkt 2 u.p.s.d.

NSA w uzasadnieniu wyroku odniósł się jedynie do zarzutu naruszenia art. 6 ust. 3 u.p.s.d. Skarżący podkreślił, że jego żądaniem było rozpoznanie wszystkich zarzutów, do czego nie doszło. W związku z tym złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

2. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 stycznia 2015 r., II FSK 2900/12, na początku swoich rozważań powołał się na przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. i dokonał jego wykładni. Dalsze rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawierają w sobie już implicite wypowiedź co do bezzasadności tak sformułowanego w skardze kasacyjnej zarzutu bez potrzeby jego ponownego powoływania.

3. Powyższa konstatacja prowadzi do wniosku, że żądanie skarżącego nie mogło zostać uwzględnione. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 stycznia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.