Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 643/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę F. sp. z o.o. na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w postaci dokonania zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarga na czynność egzekucyjną, została pierwotnie podpisana przez jednego członka zarządu, v-ce prezesa A. W., nieumocowaną do jednoosobowego reprezentowania Spółki i pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 2 sierpnia 2011r. (k.
40) wezwania do usunięcia braku formalnego, skarga nie została w terminie 7 dni podpisana przez uprawnione osoby. Prokurent N.A. podpisał skargę i wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 26 sierpnia 2011r., uchybiając 7-dniowemu terminowi do usunięcia braków formalnych, który upłynął w dniu 9 sierpnia 2011 r.
W piśmie z dnia 24 października 2011 r. zatytułowanym "zażalenie" spółka zarzuciła powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z uwagi na uzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych w postaci podpisania jej przez osoby uprawnione w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwania, gdy tymczasem w piśmie z dnia 29 lipca 2011 r. stanowiącym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie było określonego terminu do podpisania skargi przez osoby uprawnione do działania w imieniu strony skarżącej, a skoro tak, to uzupełnienie tego podpisu przez prokurenta spółki w dniu 26 sierpnia 2011 r. nie było uchybieniem terminu do usunięcia braków formalnych i tym samym nie mogło stanowić podstawy do odrzucenia skargi.
Wskazując na powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia celem rozpoznania skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna (błędnie zatytułowana w tytule pisma z dnia 24 października 2011 r. jako "zażalenie") zasługuje na uwzględnienie.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umożliwia sądowi administracyjnemu odrzucenie skargi w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego. Jednak niewłaściwe zastosowanie tego przepisu niesie za sobą poważne konsekwencje prawne, może bowiem doprowadzić do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP).
Pamiętać trzeba, na podstawie art.49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma musi: wskazać dokładnie, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być tak jasne i niedwuznaczne, by u strony do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwanie sankcji określonej w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M.Niezgódka – Medek, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, s.127).
W niniejszej sprawie wezwanie z dnia 29 lipca 2011 r. (k-39 akt Sądu pierwszej instancji) do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez prawidłowe jej podpisanie przez osoby uprawnione do działania w imieniu spółki, nie zawierało terminu do uzupełnienia tych braków, a zatem nie było prawidłowe w świetle wskazanych wyżej konstatacji.
Z powyższych powodów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodziła w rozpoznawanej sprawie podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i dlatego też Sąd ten na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.