Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 2949/13

Uzasadnienie

1. 1. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 212/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia M. Z. zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, stwierdził że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził na rzecz skarżącej kwotę 5.117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
2. 2. Powyższy wyrok został w całości zaskarżony skargą kasacyjną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
3. 3. Pismem procesowym z dnia 20 stycznia 2014 r. (z błędnie określoną datą 20 stycznia 2013 r.) pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie cofnął wniesioną skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

4. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z kolei z art. 183 § 1 p.p.s.a zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

4.1. Przyjdzie wskazać ponadto, że w skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie m.in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.). Przepis ten wpisuje się w wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09, który w punkcie I.2 sentencji stwierdził, że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzemieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji.

Taka konstatacja Trybunału Konstytucyjnego przesądza o tym, że odpadła podstawa prawna orzekania przez organy podatkowe o przychodach nieznajdujących pokrycia w źródłach ujawnionych lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w latach 1998 - 2006, a to przesądza o zasadności cofnięcia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wniesionej skargi kasacyjnej.

4.2. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.