Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II FSK 433/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R. P. (zwanego dalej "skarżącym") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Go 839/10 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W skardze o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem NSA, złożonej na podstawie art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesiono o:
- 1) uwzględnienie skargi i wznowienie postępowania;
- 2) zmianę objętego wznowieniem wyroku NSA (art. 282 § 1 i 2 p.p.s.a.) przez uwzględnienie skargi kasacyjnej podatnika i:
- 1) zmianę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Go 839/10 i orzeczenie przez NSA o uwzględnieniu skargi podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok podatkowy 2005 w wysokości 538.572,00 zł, wyliczonego od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w wysokości 718.096,00 zł, tym samym orzeczenie o uchyleniu w całości ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze oraz decyzji organu skarbowego I instancji, Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z dnia 28 grudnia 2009 r. oraz o umorzenie w całości postępowania skarbowego z decyzji Dyrektora UKS i decyzji odwoławczej Dyrektora Izby Skarbowej - ponieważ wszystkie orzeczenia sądowe (I i II instancji) oraz zaskarżone decyzje organów skarbowych (I i II instancji) - są merytorycznie nieprawidłowe, nie posiadające podstawy prawnej, w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. SK 18/09;
- 2) nakazanie Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Izby Skarbowej w Zielonej Górze dokładnego wyliczenia kwot ściągniętych od podatnika na podstawie ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z dnia 28 grudnia 2009 r., z obowiązkiem zwrotu tych należności podatnikowi w terminie miesiąca, a w pierwszej kolejności o spowodowanie niezwłocznego odblokowania jego kont bankowych;
- 3) wstrzymanie postępowania egzekucyjnego (art. 284 p.p.s.a.), prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z1, dotyczącego wyegzekwowania od podatnika należności głównej za rok podatkowy 2005 w wysokości 534.696,87 zł, odsetek za zwłokę w kwocie 185.890,00 zł, opłaty prolongacyjnej 40.601,00 zł, razem 761.187,87 zł;
- 4) zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów sądowych wg norm przepisanych (art. 200 i art. 203 oraz art. 276 p.p.s.a.) na łączną kwotę 54.000 zł tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego za I i II instancję sądową oraz za wznowienie postępowania (art. 205 § 3 p.p.s.a.), przy zastosowaniu trzykrotnego zwiększenia honorarium adwokackiego - z uwagi na zawiłość i wagę sprawy i jej zakres przedmiotowy - zgodnie z wytycznymi § 2 ust. 1, 2 i § 3 rozporządzenia o opłatach adwokackich (Dz. U. nr 163/2002, poz. 1348 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz pełnomocnika organu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W dniu 21 maja 2014 r. skarżący skierował do Sądu pismo przygotowawcze celem przedstawienia okoliczności sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego okazała się zasadna, dlatego podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r. sygn. akt II GPS 1/10, art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie."
Kierując się powyższymi względami, w celu realizacji prawa skarżącego do ponownego rozpoznania sprawy w nowym stanie prawnym, ustalonym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. (SK 18/09), Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem i rozpoznać sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia (art. 282 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze, że w przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm. – zwanej dalej "u.p.d.o.f."), w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP - Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem i uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt II FSK 433/11, jak również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Go 839/10 oraz decyzje organów podatkowych obu instancji (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Jest bowiem rzeczą bezsporną, że podstawą materialnoprawną decyzji, której sprawa dotyczy, był art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Skoro decyzję wydano na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny, należy uznać, że jest ona sprzeczna z prawem.
Okoliczność ta przesądza o konieczności uchylenia - poza zapadłymi w sprawie wyrokami sądowymi - także decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2010 r., nr [...], jak też poprzedzającej ją decyzji Dyrektora urzędu Kontroli Skarbowej w Z. z dnia 28 grudnia 2009 r. nr [...].
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, z mocy art. 282 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 203 pkt 1, art. 205 § 2 oraz art. 200 w zw. z art. 276 p.p.s.a. [pic]