Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku WSA w Szczecinie z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1338/14, w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego B. K. i Bo. K. wnieśli o "zawieszenie postępowania karno-skarbowego prowadzonego na podatnie tytułu wykonawczego nr [...] do momentu ustalenia na podstawie art. 189 KPC czy Bo. K. skutecznie nabył udziały spółki »K. [...]« Spółka z o.o. w zamian za wniesienie aportem nieruchomości".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja zawieszenia postępowania w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." została uregulowana w Rozdziale 9, w art. 123 – art. 131. Jak wskazuje się w literaturze, zawieszenie postępowania polega na zawieszeniu toku czynności procesowych na czas niezbędny do ustania przyczyny stanowiącej podstawę zawieszenia (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. 4., Warszawa 2012, s. 295). Zawieszenie postępowanie może nastąpić z mocy prawa (art. 123 p.p.s.a.) bądź na mocy orzeczenia sądu.
Z kolei w art. 114a. ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r., poz. 186 ze zm.) przewidziano, że postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe może być także zawieszone, jeżeli jego prowadzenie jest w istotny sposób utrudnione ze względu na toczące się postępowanie przed organami kontroli skarbowej, organami podatkowymi, organami celnymi lub sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie skarżący w skardze kasacyjnej zawarli wniosek, w którym domagają się "zawieszenia postępowania karno-skarbowego". Odnosząc się do tak skonstruowanego wniosku, zauważyć należy, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości zawieszenia postępowania karnego skarbowego i ustawa ta nie przewiduje środka prawnego w tej postaci. Z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika również, że intencją strony było skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym samym brak jest podstaw do weryfikowania sytuacji strony w kontekście przesłanek z tego przepisu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.