Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 listopada 2014 r. Stowarzyszenie "P." (dalej jako: "Stowarzyszenie") wystąpiło do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi kasacyjnej N. sp. z o.o. z siedzibą w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 501/12, oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 lutego 2012 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r., zarejestrowanej w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą akt II FSK 2985/12.
W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie podniosło, że jego celem podstawowym jest prowadzenie i wspieranie działań na rzecz rozwoju ośrodków rekreacyjno – sportowych i turystycznych, w szczególności stacji narciarskich i turystycznych oraz reprezentowanie interesów tej branży wobec władz, urzędów i innych organizacji. Wskazano, że niniejsza sprawa ma dla Stowarzyszenia istotne znaczenie, bowiem dotyczy kwestii ustalenia prawidłowych podstaw opodatkowania podatkiem od nieruchomości kolei liniowych i wyciągów narciarskich, co ma zasadniczy wpływ na ich stabilny rozwój.
Podniesiono ponadto, że zgodnie z § 8 lit. h i ł załączonego do wniosku statutu Stowarzyszenie realizuje cele statutowe różnymi środkami, w tym także służąc doradztwem prawnym dla polskich stacji narciarskich i turystycznych i prowadząc działalność opiniotwórczą, podejmując inicjatywy w tworzeniu prawa sprzyjającego rozwojowi ośrodków narciarskich, turystycznych i rekreacyjno – sportowych, a zatem udział w niniejszym postępowaniu będzie stanowił realizację statutowych zadań Stowarzyszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek Stowarzyszenia zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Natomiast art. 25 § 4 p.p.s.a. przyznaje zdolność sądową organizacjom społecznym, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zainteresowany podmiot może złożyć w dowolnym czasie, dopóki postępowanie sądowoadministracyjne nie zostanie zakończone.
Wniosek powinien spełniać wymagania, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. Wnioskodawca powinien w nim wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego, a organizacja społeczna domagająca się uczestniczenia w postępowaniu dotyczącym innej osoby powinna wykazać, że takie działanie znajduje podstawę w treści statutu (por. M. Niezgódka – Medek, Komentarz do art. 33 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013).
W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., sygn. akt I SA 1719/92, publik. OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego).
Odnosząc powyższe rozważania do złożonego przez Stowarzyszenie wniosku o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu, stwierdzić należy, że zgodnie z § 7 Statutu Stowarzyszenia jego celem jest inicjowanie, prowadzenie i wspieranie działań na rzecz rozwoju ośrodków rekreacyjno – sportowych i turystycznych, w szczególności stacji narciarskich i turystycznych oraz reprezentowanie interesów tej branży wobec władz, urzędów i innych organizacji.
Zarzut podniesiony przez autora skargi kasacyjnej w niniejszym postępowaniu dotyczy naruszenia przez sąd administracyjny m.in. art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., nr 95, poz. 613 ze zm.) i w zw. z art. 3 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 i pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), poprzez błędne uznanie, że w rozumieniu tych przepisów wyciąg narciarski jest budowlą sportową, budowlą stanowiącą całość techniczno – użytkową, w związku z czym podlega w całości podatkowi od nieruchomości na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, oraz poprzez nieuznanie, że wyciąg narciarski w rozumieniu ustawy Prawo budowlane jest innym urządzeniem technicznym, który ma części budowlane, które to części podlegają wyłącznie podatkowi od nieruchomości.
Oznacza to, że przedmiotowa sprawa może mieć bezpośredni wpływ na działalność podmiotów, na rzecz których Stowarzyszenie realizuje swoją statutową działalność, m.in. poprzez służenie doradztwem prawnym dla polskich stacji narciarskich i turystycznych i prowadzenie działalności opiniotwórczej, podejmowanie inicjatywy w tworzeniu prawa sprzyjającego rozwojowi ośrodków narciarskich, turystycznych i rekreacyjno – sportowych.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedstawione przez wnioskodawcę argumenty uzasadniają dopuszczenie Stowarzyszenia w charakterze uczestnika do toczącego się postępowania w sprawie II FSK 2985/12. Szczegółowa analiza celów realizowanych przez Stowarzyszenie dokonana na podstawie załączonego statutu, jak i wyjaśnień zawartych we wniosku prowadzi do konkluzji, że przedmiot sprawy mieści się w statutowym zakresie działalności Stowarzyszenia. Skoro przedmiot niniejszej sprawy dotyczy celu statutowego Stowarzyszenia to zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. powinna ona zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.