Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2007 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 sierpnia 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Przedmiotem rozważań w przedmiotowej sprawie była kwestia czy rekompensata pieniężna wypłacana ławnikom sądowym za czas wykonywania czynności w sądzie stanowi dietę w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Kwestie rekompensaty pieniężnej wypłacanej ławnikom sądowym reguluje art. 172 § 3 i 4 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zw. dalej w skrócie: u.s.p. Stąd też błędne wskazanie w uzasadnieniu orzeczenia na stronie dziesiątej (w wersie dziesiątym i osiemnastym od góry) art. 173 § 3 i 4 u.s.p było oczywistą omyłką.
Kierując się przytoczonymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.