Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Po 192/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.
Na powyższe orzeczenie M. P. złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji w obecnej chwili prowadziłoby do spowodowania nieodwracalnych skutków w sferze majątkowej jej rodziny. Dodała, że wynikające z tej decyzji zobowiązanie jest świadczeniem nienależnym, którego egzekucja spowoduje szkodę majątkową i pogorszenie sytuacji finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako "Ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże zgodnie z § 3 – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę, że istnieje prawdopodobieństwo, iż jedna z wymienionych przesłanek może się ziścić.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja skarżącej okazała się niewystarczająca dla zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Obowiązek uregulowania należności w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się bowiem z obniżeniem jego dochodu, co może niewątpliwie pogorszyć jego sytuację finansową, ale nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Te przesłanki mają bowiem swe następstwo jeżeli powstała szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, nie będzie możliwe przywrócenie wcześniejszego stanu rzeczy lub przywrócenie do stanu poprzedniego będzie możliwe, ale po długim czasie oraz przy dużych nakładach. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, oprócz ogólnikowego stwierdzenia, że jej sytuacja finansowa ulegnie pogorszeniu, nie wskazała zatem żadnych konkretnych zagrożeń, które można by potraktować w kategorii znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.