Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 17 października 2012 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Op 234/12, W.B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 19 października 2010 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego obecna sytuacja nie pozwala na zapłatę zobowiązania ustalonego w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że posiada zobowiązania kredytowe wobec banków w wysokości ponad 560.000 zł i łączne miesięczne zobowiązania z tytułu ich spłat wynoszą ponad 9.200 zł. Powyższa kwota łącznie z bieżącymi wydatkami na utrzymanie nie pozwalają na uiszczenie należności wynikających z zaskarżonej decyzji. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył stosowne dokumenty w postaci miedzy innymi umowy pożyczki czy wydruków operacji z rachunku bankowego.
Podkreślił także, że na jego utrzymaniu pozostają dwie córki, których miesięczne koszty utrzymania wynoszą 3.200 zł. Wskazał także, że uzyskuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie 4.210 zł i uzyskuje również przychód z działalności gospodarczej – do końca września 2012 r. uzyskał z tego tytułu dochód w wysokości 143.324,20 zł (przy czym nierozliczona strata z lat ubiegłych wynosi 67.536,04 zł). Przeprowadzenie egzekucji należności wynikającej z zaskarżonej decyzji i decyzji wydanej w tym samym czasie a dotyczącej roku 2002 w łącznej wysokości ponad 150.000 zł oznaczałoby dla strony utratę ekonomicznych podstaw egzystencji, a wykonanie decyzji wyrządzi nie dającą się naprawić szkodę i pozbawi ją środków do życia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się również na dokumentacji dotyczącej sytuacji materialnej skarżącego znajdującej się w aktach sprawy sądu pierwszej instancji (sygn. akt I SA/Op 234/12) przesłanej w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przed tym Sądem. Oceniając przesłane materiały WSA wstrzymał wykonanie przedmiotowej decyzji organu.
Analizując przedstawione materiały oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji NSA zauważa, że kwota wymiaru wskazanych zobowiązań podatkowych jest na tyle wysoka, że realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość pozbawienia skarżącego środków do życia i zagrożenia jego egzystencji, w szczególności, iż na ciążą na nim liczne zobowiązania cywilnoprawne. Ponadto dochodzenie przedmiotowej należności przez organy podatkowe i związane z tym zajęcia rachunków bankowych skarżącego przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia co stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że ewentualne niekorzystne dla skarżącego skutki zapłaty podatku wynikającego z zaskarżonych decyzji, w razie uzyskania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, nie dadzą się odwrócić.
Mając powyższe na uwadze stosownie do treści art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.