Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 17/15 pełnomocnik M. R. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 października 2014 r. oraz poprzedzającą jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia 18 grudnia 2013 r. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano m.in., że "wykonanie decyzji przez rozpoznaniem skargi kasacyjnej może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody u skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca jest osobą w zaawansowanym wieku, ma 79 lat, cierpi na poważne schorzenia kardiologiczne, jest pod stałą opieką poradni kardiologicznej, jest emerytka, pobiera niewielką emeryturę, mieszka i utrzymuje się sama".
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy wskazać, że w niniejszej sprawie orzeczono o wysokości zobowiązania z tytułu odpowiedzialności skarżącej jako członka zarządu G. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca zwróciła uwagę na swoją trudną sytuację materialną. Rozstrzygając, czy przyznać wnioskodawcy ochronę tymczasową, sąd ma obowiązek, po tym jak zapozna się z aktami sprawy, uwzględnić wszystkie istotne czynniki i interesy. Środek ochrony tymczasowej może zostać przyznany w szczególności, gdy wykonanie czynności administracyjnej może spowodować poważną szkodę, której naprawienie będzie wymagało znacznych wysiłków.
Wynika to nie tylko z art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz także z zasad uchwalonych w Rekomendacji Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (89) 8 z dnia 13 września 1989 r. w sprawie tymczasowej ochrony sądowej w sprawach administracyjnych. Wysokość wynikającego z decyzji zobowiązania podatkowego to 52.385 zł. Z akt sprawy wynika, że sytuacja materialna skarżącej jest ciężka, co wyklucza zdolność zapłaty tej kwoty bez konieczności przymusowego spieniężenia. Wnioskodawczyni ma 79 lat, od 1991 r. jest na emeryturze. Korzysta z opieki lekarskiej której koszt wynosi ok. 300 zł miesięcznie, na lekarstwa przeznacza ok. 300 zł na. Skarżąca nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody z tytułu emerytury tj. 1.720,97 zł, które przeznacza na miesięczne utrzymanie. Wnioskodawczyni nie posiada również żadnego majątku, który mógłby zostać spieniężony. W trybie egzekucji administracyjnej, należącego do skarżącej majątku, oznacza to, że wykonanie takiej decyzji przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie wiąże się z ryzykiem powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tej przyczyny, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zachodzą wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w sprawie, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze, jej wysokość, która jest znaczna w stosunku do możliwości płatniczych skarżącej.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.