Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 1332/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2009 r., I SA/Kr 767/08, w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych.
Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że decyzją z dnia 28 września 2005 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. ustalił skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy do osób fizycznych za 1999 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych. Decyzję wydano na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej jako "u.p.d.o.f.".).
Decyzją z dnia 31 marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i ustalił skarżącemu zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych w wysokości 506.102 zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji, podnosząc przy tym zarzut naruszenia m.in. art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za niezasadną i ją oddalił.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący podniósł m.in. zarzut naruszenia art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.
Wspomnianym na wstępie wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego, żądając: wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem sądu z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 1332/09.
Skargę wniesiono na podstawie art. 272 § 1 i 2, art. 275 zd. 2, art. 276 w zw. z art. 175, art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.".) W jej uzasadnieniu wskazano, że decyzje organów zostały wydane na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Tymczasem wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny, w sprawie o sygn. akt SK 18/09 (Dz. U. z 2013, poz. 985), uznał wspomniany przepis, w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, za niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego organ poinformował, iż L. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 31 marca 2008 r., nr [...]. Postępowanie to zostało wznowione postanowieniem z dnia 22 października 2010 r.
W piśmie z dnia 13 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie oświadczył, że decyzją z dnia 13 maja 2014 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 244 § 1 i art. 240 § 1 pkt 8 O.p. uchylił w całości swoją decyzję z dnia 31 marca 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 28 września 2005 r., jak również umorzył postępowanie w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego okazała się zasadna, dlatego podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r. (II GPS 1/10), art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie." Kierując się powyższymi względami, w celu realizacji prawa strony skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w następstwie wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. (SK 18/09), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga strony opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 280 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze, że w przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – Sąd w niniejszym składzie uwzględnił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem i uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r., II FSK 761/09, jak również zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Jest bowiem rzeczą bezsporną, że podstawą materialnoprawną decyzji, których sprawa dotyczy, był art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Fakt uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, decyzją z dnia 13 maja 2014 r., nr [...] w całości decyzji wymiarowej tego organu z dnia 31 marca 2008 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 28 września 2005 r. sprawił, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe. Okoliczność ta uzasadnia zatem jego umorzenie (art. 282 § 2 in fine p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, z mocy art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Nie orzeczono o kosztach postępowania wznowieniowego z uwagi na niezgłoszenie stosownego wniosku przez stronę przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia.