Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2012 r. w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GSK 285/13 nieprawdziwe zdanie, iż o kosztach postępowania orzeczono na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 pkt 2 i § 3 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153). W sentencji wyżej wymienionego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł bowiem o kosztach postępowania kasacyjnego, i nie było to intencją tegoż Sądu, a ostatnie zdanie zawarte na stronie 8 uzasadnienia stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.
Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na zasadzie jak dla sprostowania wyroku.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.