Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r., II FSK 1886/08, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. (zwanego dalej skarżącym) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2008 r., I SA/Wr 93/08.
- 2. Pismem z dnia 15 października 2013 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania sądowego powołał art. 272 § 2 oraz art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wskazał, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09 (sentencję ogłoszono w dniu 27 sierpnia 2013 r. w Dz. U. poz. 985) stwierdził niekonstytucyjność przepisu, który stanowił podstawę wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny badając skargę o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2013 r., na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził podstaw do jej odrzucenia.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uzasadniając powyższy wniosek zwróceniem się w dniu 9 grudnia 2013 r. przez Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pkt. I.2 w związku z pkt. I.3 i pkt II wyroku TK z dnia 18 lipca 2013 r.,SK 18/09. W związku z powyższym w ocenie organu zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wątpliwości, będących przedmiotem wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
4. Zgodnie z treścią 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek między sprawą rozpoznawaną przez sąd administracyjny, a sprawą toczącą się przed innym organem - w tym Trybunałem Konstytucyjnym - musi dotyczyć wyniku tego innego postępowania. Ten właśnie wynik ma mieć wpływ na rozstrzygnięcie sądu administracyjnego.
Postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej, o którym mowa we wniosku organu, zostało zakończone wyrokiem, ogłoszonym w Dzienniku Ustaw z 2013 r., pod pozycją 985 w dniu 27 sierpnia 2013 r. Z tą datą wyrok ten wszedł w życie i uzyskał powszechną moc obowiązującą. Wyrok rozstrzygał kwestię zgodności przepisów ustawy z Konstytucją RP. Tym samym istnieje już wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postępowanie wywołane wnioskiem o wykładnię jest postępowaniem uzupełniającym w stosunku do postępowania głównego, zmierzającego do zbadania zgodności z konstytucją określonych aktów prawnych.
Ma ono służyć wyeliminowaniu niejednolitości w rozumieniu orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Wykładnia stanowić ma w założeniu autentyczne wyjaśnienie ich treści. Postanowienie wydane w trybie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 z późn.zm.) nie ma zmierzać do ponownego rozpatrzenia sprawy ani do jakichkolwiek zmian w wydanym orzeczeniu, ale do odtworzenia takiego rozumienia wydanego orzeczenia, jakie mieli na uwadze sędziowie zasiadający w składzie orzekającym.
Tym samym wszczęcie postępowania na skutek pisma Marszałka Sejmu o wyjaśnienie wątpliwości nie może zostać uznane za postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, od którego wyniku zależy rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Powyższe rozważania, jakkolwiek zasadne w rozpatrywanej sprawie, pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wobec postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 kwietnia 2014 r., SK 18/09, w którym to orzeczeniu Trybunał odmówił wyjaśnienia wątpliwości powołanego wyroku.
- 5. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a.