Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 września 2013 r., I SA/Łd 394/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę O. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 27 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W punkcie drugim wyroku sąd zawarł postanowienie, w którym przyznał i nakazał wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi R. G. kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.
Od powyższego orzeczenia skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła w całości opisany wyrok i wniosła o jego uchylenie. Pismem procesowym z 12 lutego 2014 r. skarżąca cofnęła skargę kasacyjną "co do punktu 2" i wniosła o stwierdzenie prawomocności "ww. wyroku w tym punkcie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odnosząc się do wniosku skarżącej dotyczącego częściowego cofnięcia skargi kasacyjnej należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej w skrócie P.p.s.a.) nie zawiera przepisu regulującego wprost to zagadnienie, ale w art. 193 P.p.s.a. odsyła do odpowiedniego stosowania w postępowaniu kasacyjnym norm procedury sądowej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie zaś z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Wobec takich unormowań nie może budzić wątpliwości, że możliwe jest także - co do zasady - cofnięcie skargi kasacyjnej. Stosując rozumowanie argumentum a maiori ad minus, za dopuszczalne należy również uznać cofnięcie skargi kasacyjnej w części (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005 r., str. 160).
Skoro Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 P.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak sentencji.