Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 624/21, oddalił skargę S.I. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 maja 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.
Od powyższego wyroku Skarżący wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie pismem z dnia 10 marca 2022 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), znajdujący zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 193 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Wstrzymanie wykonania decyzji następuje więc wyłącznie na wniosek strony i to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności opisane w przytoczonym powyżej przepisie.
Obowiązkiem strony jest wskazanie konkretnych zagrożeń, jakie wiążą się bezpośrednio z wykonaniem aktu oraz przedstawienie dowodów na ich rzeczywiste zaistnienie. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń oraz dokumentacji, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (T. Lewandowski, Glosa do postanowienia NSA z 7.01.2014 r., II FZ 1350/13, LEX 2014).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącego wskazał we wniosku na toczące się postępowanie egzekucyjne, w toku którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (dalej: "organ") dokonał zajęcia nieruchomości będącej przedmiotem własności oraz zamieszkiwanej przez Skarżącego i jego małżonkę. Pełnomocnik dołączył pismo, z którego wynika, że na dzień 29 marca 2022 r. organ wyznaczył oględziny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego w celu dokonania opisu i oszacowania wartości nieruchomości (k. 167 akt). Stwierdził jednocześnie, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, że dokonanie sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji może co do zasady spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Powyższa argumentacja zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji może wywołać skutki trudne lub niemożliwe do odwrócenia. W sytuacji bowiem, gdy w wyniku postępowania sądowego zaskarżona decyzja zostałaby uchylona, nie będzie możliwe odzyskanie nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji, a więc przywrócenie stanu sprzed egzekucji. Okoliczności wskazane przez pełnomocnika spełniają zatem przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec czego wniosek Skarżącego okazał się zasadny.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.