Uzasadnienie
Dnia 23 marca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II FSK 332/14. Orzeczeniem tym oddalił skargę kasacyjną O. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 września 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 395/13 oraz zasądził od skarżącej na rzecz organu koszty postępowania kasacyjnego.
Pismem z 13 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w ten sposób, że wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu [...] zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Sąd podziela w całości stanowisko zaprezentowane w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 2014 r. sygn. akt I FPS 3/13, zgodnie z którym Sąd ten "nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 P.p.s.a)".
Zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotowy wniosek, informacja o ciążącym na sądzie I instancji obowiązku rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie jest "dodatkowym orzeczeniem", które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu.