Uzasadnienie
Pismem z 29 marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2017 r. (sygn. akt II FSK 3364/16) poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu zgodnie z art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) i w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm.), to jest poprzez zasądzenie na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w pełnej wysokości wynikającej z ww. przepisów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Możliwość uzupełnienia wyroku na wniosek strony przewiduje art. 157 § 1 p.p.s.a. W jego świetle, w przypadku gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, strona może domagać się uzupełnienia wyroku o brakujące elementy. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z brzmienia art. 157 § 1 p.p.s.a. należy wnioskować, że uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie jego sentencji. Tymczasem z akt sprawy wynika, że w punkcie drugim sentencji wyroku, którego dotyczy wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, orzeczono o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego. W tym zakresie, jako podstawę rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 209 tej ustawy. Tym samym w badanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie pominął elementu wskazanego we wniosku organu.
Niezależnie od powyższego podnieść należy, że pełnomocnik organu równocześnie w motywach wniosku wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny powinien był ustalić wysokość zasądzonych kosztów według § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) i w zw. z § 2 pkt 6 wspomnianego rozporządzenia. W istocie pełnomocnik organu domaga się zatem nie tyle uzupełnienia sentencji wyroku, co zmiany jego uzasadnienia, kwestionując przy tym prawidłowość wyroku w zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego. W tym stanie rzeczy należy uznać, że wniosek o uzupełnienie wyroku we wskazany w jego treści sposób jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. W ramach uzupełnienia wyroku nie jest możliwa zmiana zawartego już w wyroku orzeczenia, o co de facto wnioskuje pełnomocnik organu. Taki wniosek jest pozbawiony podstaw prawnych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 i art. 157 § 1 tej ustawy.