Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2286/13, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną K. S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 838/12. NSA wskazał w uzasadnieniu ww. orzeczenia, że Skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi kasacyjnej (została wezwana do złożenia właściwego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki przed NSA). W konsekwencji sąd uznał, że wniesiony środek zaskarżenia nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 176 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) i na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucił.
W skardze z 15 listopada 2016 r. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. postanowieniem NSA spółka wskazała, że podstawę wznowienia stanowi art. 272 § 1 P.p.s.a., tj. okoliczność, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14, orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisów, które stanowiły podstawę nałożenia na Spółkę kosztów egzekucyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., podmiot wnoszący skargę o wznowienie musi wskazać w niej podstawy wznowienia. Stosownie do przepisu art. 280 § 1 tej ustawy, sąd w pierwszej kolejności dokonuje weryfikacji formalnej skargi tj., czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu powyższego przepisu oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271-274 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wskazała na podstawę określoną w art. 272 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżąca wskazała, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14, orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisów, które stanowiły podstawę nałożenia na Spółkę kosztów egzekucyjnych.
NSA w uchwale z 28 czerwca 2010 r., II GPS 1/10 stwierdził, że przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie. W świetle przedstawionego w uchwale NSA stanowiska przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. w zakresie spraw sądowoadministracyjnych stanowi regulację gwarantująca możliwość skorzystania z konstytucyjnego prawa podmiotowego wynikającego z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 1174).
W pełni podzielając stanowisko przedstawione w powołanej powyżej uchwale, Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszym składzie stwierdza, że treść uchwały nie znajdzie zastosowania w szczególnych okolicznościach procesowych rozpoznawanej sprawy. Podkreślenia wymaga fakt, że Skarżąca żąda wznowienia postępowania, które zakończone zostało postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną. Podstawą prawną postanowienia NSA z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2286/13 były art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a., zastosowane przez sąd z uwagi na niespełnienie przez wniesiony środek zaskarżenia wymogów, o których mowa w art. 176 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. Skarga kasacyjna nie została zatem w ogóle przyjęta pod merytoryczne rozpoznanie, a wydane orzeczenie miało charakter wyłącznie formalny.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powołane w skardze o wznowienie okoliczności, związane z orzeczeniem przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w żaden sposób nie korespondują z proceduralnym rozstrzygnięciem w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, którego dotyczy skarga o wznowienie. W konsekwencji uznać należało, że wniesiona skarga o wznowienie nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, o której mowa w art. 272 § 1 P.p.s.a., w związku z czym jest ona niedopuszczalna.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny skargę o wznowienie postępowania odrzucił na podstawie art. 280 P.p.s.a.