Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 480/17) oddalił skargę R. sp. z o.o. w R. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia 16 lutego 2017 w przedmiocie kosztów opinii biegłego.
Na powyższy wyrok skargę kasacyjną wniosła spółka i zaskarżyła go w całości. Zarzuciła wyrokowi naruszenie art. 89 ust. 1 w związku z ust. 4b ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zawarty w tym przepisie zwrot "wykonana praca" nie obejmuje merytorycznej oceny opinii biegłego.
Mając powyższe na uwadze wniosła o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Kolegium wniosło o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 269 O.p., organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona oraz termin i sposób ich uiszczenia. Postanowienie w sprawie kosztów postępowania jest więc odrębnym aktem administracyjnym, niezwiązanym z istotą sprawy lecz z czynnościami postępowania. Powyższa, względna samoistność postanowienia, powoduje, że nie ma ono wpływu na wykonalność decyzji administracyjnej.
W postępowaniu ograniczonym do kosztów postępowania nie bada się merytorycznych zarzutów związanych z opinią biegłego. W myśl art. 197 O.p., w przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać na osobę biegłego osobę dysponującą takimi wiadomościami, w celu wydania opinii. Organ podatkowy nie jest związany opinią biegłego i ocenia ją na podstawie zasad wiedzy. Może ją przyjąć, jeżeli uzna za trafną, ale może ją całkowicie lub częściowo zdyskwalifikować i przyjąć odmienną, własną, opartą na nauce lub doświadczeniu.
W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy, dokonując oceny przedmiotowej opinii (operatu szacunkowego) w postępowaniu wymiarowym, uznał ją za wiarygodną, rzetelną.
Wobec tego zarzut sformułowany w skardze kasacyjnej naruszenia art. 89 ust. 1 w związku z ust. 4b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych należy uznać za całkowicie błędny.
W powołanym przepisie ustawodawca stanowi, że organ może obniżyć odpowiednio wynagrodzenie biegłego, a nawet odstąpić od przyznania wynagrodzenia lub zwrotu jakichkolwiek kosztów poniesionych przez biegłego związanych ze sporządzeniem opinii lub złożeniem jeżeli uzna, że jest ona nierzetelna lub została sporządzona lub złożona ze znacznym, nieusprawiedliwionym, opóźnieniem.
Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca, wobec czego organ podatkowy nie miał podstawy do stosowania powołanego w skardze kasacyjnej przepisu.
Należy również podnieść, że organ podatkowy, orzekając o wysokości wynagrodzenia biegłego, oparł się na wykazanych przez biegłego czynnościach. Jest rzeczą oczywistą, że nie ma uniwersalnego sposobu na dokładne obliczanie ilości czasu koniecznego do wykonania określonej pracy. Nie istnieje żadna obiektywna miara, a tym bardziej przepis prawa, który przewidywałby konkretną jednostkę czasu, na wykonanie danej czynności.
Skarżąca spółka na żadnym etapie postępowania nie wykazała, ani też nie uprawdopodobniła, że przedstawiona przez biegłego karta pracy nie odzwierciedlała faktycznie wykonanych przez biegłego rzeczoznawcę czynności. Operat szacunkowy zawiera szczegółową ocenę poszczególnych obiektów, a więc potwierdza wykonanie przez niego czynności. Powyższy operat zawiera również szczegółową wycenę poszczególnych obiektów, dane o stanie nieruchomości, przeznaczeniu itp.
Wobec oczywistej bezzasadności zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.