Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3502/14, w sprawie ze skargi kasacyjnej L. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 r., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Następnie pełnomocnik spółki, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez rozstrzygnięcie wniosku spółki o zwrot kosztów postępowania i zasądzenie od Prokuratora Rejonowego w L. na rzecz L. [...] zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, obejmującego wpis od skargi kasacyjnej oraz koszty zastępstwa procesowego udzielonego przez radcę prawnego, na które składają się: wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych i opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika strony pisma, w pierwszej kolejności należy przytoczyć treść przepisu, który w jego ocenie stanowił podstawę prawną złożonego wniosku, tj. art. 157 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Jak wiec wynika z treści tego przepisu strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.
Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343).
Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok z dnia 21 stycznia 2015 r. jest kompletny i nie pomija jakiejkolwiek kwestii podlegającej rozpoznaniu i istotnej dla sprawy.
Uzasadniając swoje orzeczenie Sąd w sposób jasny i wyczerpujący odniósł się do kwestii kosztów sądowych, wskazując że: "w rozpatrywanej sprawie brak natomiast przepisu pozytywnego, który mógłby stanowić podstawę uwzględnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o zasądzenie kosztów postępowania złożonego przez stronę niebędącą organem, której skarga kasacyjna została uwzględniona, wskutek czego uchylony został wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę prokuratora. W szczególności podstawy takiej nie kreują normy zawarte w art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak również podstaw do obciążenia tymi kosztami samego prokuratora. Zresztą w świetle art. 239 pkt 2 p.p.s.a. prokurator (podobnie jak Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka) nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych."
W związku z powyższym żądanie uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia jest nieuzasadnione i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić wniosek na podstawie art. podstawie art. 157 § 1 w zw. art. 166 i 193 p.p.s.a.