Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 346/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 7 marca 2007 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Jak skonstatował Sąd pierwszej instancji, skarżącemu doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 17 marca 2007 r. Skarżący natomiast wniósł skargę w dniu 17 kwietnia 2007 r., a więc po upływie ustawowego 30-dniowego terminu do jej złożenia, który minął z dniem 16 kwietnia 2007 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), art.58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.57 § 5 pkt 2 k.p.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wnoszący skargę kasacyjną argumentował, że skarga nie została nadana po terminie przewidzianym do jej wniesienia. Przedstawił na tę okoliczność kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o nr [...], której znajdowała się skarga na decyzję. Z dokumentu tego wynika, że datą nadania skargi jest dzień 16 kwietnia 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że postawiony zarzut naruszenia art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. jest nieadekwatny do sprawy. Przypomnieć (bowiem) trzeba, że sądy administracyjne nie stosują obowiązujących organy administracji publicznej przepisów procedury administracyjnej, tylko wyłącznie regulacje prawne cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie doszło także do naruszenia zaskarżonym postanowieniem art. 1 § 1 p.u.s.a., który ma charakter ustrojowy i nie stanowił samodzielnej podstawy rozstrzygnięcia.
Pewne zastrzeżenie może budzić również sformułowanie zarzutu art. 58 § 1 p.p.s.a. Przepis ten (§ 1) składa się z sześciu punktów. Autor skargi kasacyjnej w petitum skargi kasacyjnej powołał naruszenie art. 58 § 1, co mogłoby sugerować, że ta podstawa kasacyjna obejmuje naruszenie całego paragrafu. Uzasadnienie skargi kasacyjnej wskazuje jednak niewątpliwie i jednoznacznie, że wnosząca skargę strona podnosi zarzut bezpodstawnego odrzucenia skargi, jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, a więc formułuje zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który to przepis był podstawą rozstrzygnięcia powołaną w zaskarżonym postanowieniu.
Rozpatrując zatem zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a - w świetle informacji przedstawionych przez kasację można uznać, że Sąd pierwszej instancji co najmniej przedwcześnie przyjął, że skarga została wniesiona po terminie.
Zgodnie art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2007 r. (k-30 akt podatkowych). Sąd pierwszej instancji po otrzymaniu skargi na decyzję zwrócił się pismem z dnia 21 maja 2007 r. do Naczelniku Urzędu Pocztowego Nr [...] w N. o wskazanie daty nadania przesyłki T. Z. nr [...], z uwagi na nieczytelną datę nadania na stemplu pocztowym (k-14 akt Sądu I instancji); Sąd zaniechał natomiast wyjaśnienia tej sprawy u skarżącego.
W odpowiedzi na powyższe zapytanie Naczelnik Urzędu Pocztowego wystosował pismo, w którym poinformował, że sporna przesyłka nadana została w dniu 17 kwietnia 2007 r. (k- 17 akt Sądu I instancji). W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji uznał, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 16 kwietnia 2007 r., a zatem strona przekroczyła 30-dniowym termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. i odrzucił skargę. Jednakże, jak wynika z przedstawionego przez stronę potwierdzenia nadania (k-28 akt Sądu I instancji), przesyłkę o nr [...] (zawierającą odrzucona skargę) nadano w Urzędzie Pocztowym nr [...] w N. w dniu 16 kwietnia 2007 r.
Rekapitulując. W rozważanym przypadku ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 16 kwietnia 2007 r. i właśnie w tym dniu skarga za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego mogła zostać w sprawie wniesiona, czego dowodzić może załączone do kasacji potwierdzenie nadania.
Sąd I instancji, jeżeli nie uzna wprost, to jest: od razu, na podstawie twierdzeń i dowodu strony, dnia 16 kwietnia 2007 r., jako daty wniesienia skargi, będzie mógł ustalać i weryfikować datę nadania skargi, porównując informacje wynikające z uzyskanego wcześniej pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w N. z danymi załączonego do kasacji dowodu potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej, występując w razie uzasadnionej potrzeby do wymienionego organu pocztowego o wyjaśnienie w wątpliwości i sprzeczności wynikających ze wzmiankowanych informacji pocztowych.
Kierując się przytoczonymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Sąd nie zasądził dochodzonego przez wnoszącego skargę zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ uchylenie zaskarżonego postanowienia nie jest objęte regulacją prawną art. 203 p.p.s.a.