Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lipca 2014 r. o sygn. I SA/Bk 149/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 lutego 2014 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Od ww. wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, którą następnie pismem z dnia 7 listopada 2016 r. cofnął.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest art. 60 zd. 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również art. 60 zd. 2 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym.
Natomiast przepis art. 60 zd. 3 p.p.s.a. traktujący o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowany w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym., Komentarz, Warszawa 2009, s. 572-573): skoro w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Zawarta w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.