Uzasadnienie
W sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 1534/09, oddalającym skargę kasacyjną od Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 91/09 w sprawie skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 10 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w dniu 12 stycznia 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek J. W. o udzielenie pomocy prawnej w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniony tym, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny uiścić wpisu od skargi o wznowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a" rozpoznanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W przepisie tym określono właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w takiej sprawie powinien przeprowadzić i wydać odpowiednie postanowienie, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 lub art. 260 p.p.s.a., ten Wojewódzki sąd administracyjny, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Z unormowania tego wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, wniesiony do Naczelnego Sądu Administracyjnego już po skutecznym wniesieniu skargi kasacyjnej czy też skargi o wznowienie postępowania obliguje ten Sąd do przekazania go wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu celem rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 7 stycznia 2010 r., I OSK 1496/09, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy zwrócić uwagę, że postępowanie dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter incydentalny, bowiem rozpoznanie tego wniosku pozostaje bez wpływu na inne czynności procesowe podejmowane w sprawie. Ponadto jest to postępowanie wyodrębnione procesowo, gdyż ma własną pełną regulację. Ustawodawca wprowadził bowiem zasadę co do procedowania w tym przedmiocie, zgodnie z którą najpierw orzeka referendarz sądowy, a dopiero w następnej kolejności (po sprzeciwie) wojewódzki sąd administracyjny, zaś od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 258-260 p.p.s.a.). Regulacja ta przewiduje zatem dwuinstancyjność postępowania w tym przedmiocie. Przekazanie wniosku w rozpoznawanej sprawie realizuje tę zasadę i gwarantuje wnioskodawcy możliwość skorzystania ze wszystkich środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy.
Na szczególny charakter tego incydentalnego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał m.in. w uzasadnieniu orzeczeń z dnia 8 stycznia 2009 r., I OZ 946/08 (niepubl.) oraz 20 stycznia 2009 r., I OZ 939/08 (niepubl.).
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.