Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 730/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Prokuratora Apelacyjnego w Lublinie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 maja 2009 r. w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia na mieniu podejrzanego.
Od powyższego wyroku Prokurator wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. (data wniesienia – 3 stycznia 2011 r.) cofnięto wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.