Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 września 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 838/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z 24 maja 2013 r. nr [...].
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżąca przesłała do tutejszego Sądu między innymi odpisy skargi w wymaganej ilości, w tym trzy egzemplarze będące kserokopiami skargi bez wymaganego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Sąd uznał, że skarżąca nie złożyła wymaganych odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi nie można nadać tejże skardze dalszego biegu. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej zarzucił naruszenie art. 47 § 1 w zw. z art. 49 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., podnosząc, że wezwanie Sądu zostało wykonane prawidłowo ponieważ złożyła ona 7 oryginalnych egzemplarzy skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym składzie, strona skarżąca prawidłowo uzupełniła braki formalne skargi, zatem jej odrzucenie było niezasadne.
W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Istotą rozpatrywanej sprawy pozostaje zatem jedynie rozstrzygnięcie czy nadesłane kserokopie skargi mogą zostać uznane za jej odpisy.
Przede wszystkim wskazać należy, że w dniu 27 sierpnia 2013 r. do Sądu I instancji wpłynęło 7 egzemplarzy pisma strony skarżącej (z jej własnoręcznym podpisem) z 22 sierpnia 2013 r., zatytułowanych "Uzupełnienie braków formalnych skargi z dnia 28 czerwca 2013 r.". Do czterech z nich dołączono egzemplarze skargi z dnia 28 czerwca 2013r., do trzech jedynie jej kserokopie. Treść pisma z 22 sierpnia 2013 r. "Uzupełnienie braków formalnych skargi [...]" zawiera powtórzenie argumentacji skargi z 22 czerwca 2008 r. poszerzonej o nowe elementy.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca prawidłowo wykonała wezwanie Sądu I instancji. Wskazać należy, że czytelność nadesłanych kserokopii nie budzi wątpliwości, są one zgodne z oryginałem a ich treść jest dodatkowo potwierdzona drugim z nadesłanych dokumentów. Doręczenie obydwu pism stronie przeciwnej oraz uczestnikom postępowania w żaden sposób nie naruszy ich bezpieczeństwa prawnego czy przejrzystości postępowania. Podmioty te będą mogły zapoznać się z zarzutami i argumentacją skargi oraz w prawidłowy sposób odnieść się do niej w odpowiedziach na skargę. Należy zatem uznać, że skarga nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Ponadto nie sposób przyjąć, że w niniejszej sprawie Sąd zostałby obciążony koniecznością uzupełnianie braków formalnych skargi za stronę w jakikolwiek sposób. Odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest przejawem zbytniego formalizmu.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany będzie do uznania, że nadesłane przez stronę dokumenty stanowią odpisy skargi.
Równocześnie oddalone zostało żądanie zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego bowiem przepis art. 203 (podobnie jak art. 204) P.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości w sytuacji, gdy skarga kasacyjna wniesiona została na kończące postępowanie sądowe w sprawie postanowienie.