Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 721/13, oddalił skargę G. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z 15 marca 2016 r. skarżąca cofnęła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Z uwagi na to, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące, stosownie do art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a - Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art.183 § 1 p.p.s.a związany jest granicami skargi kasacyjnej, oznacza to, że wiąże go " brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art.183 § 1 p.p.s.a zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz organu w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.