Uzasadnienie
II FSK 435/09
UZASADNIENE
Wyrokiem z dnia 13 lipca 2010 r., sygn.akt II FSK 435/09, Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1) uchylił zaskarżony wyrok w części zawierającej postanowienie o odmowie przyznania wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu doradcy podatkowemu, w pozostałej części – oddalił skargę kasacyjną, w punkcie 2) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz C.I sp. z o. o. w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wobec braku oświadczenia w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i niemożności pouczenia nieobecnego na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r. doradcy podatkowego o konieczności złożenia takiego oświadczenia, Naczelny Sąd Administracyjny nie przyznał kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Strona wniosła o uzupełnienie wyroku jako podstawę wskazując art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) poprzez rozstrzygnięcie co do wysokości doradcy podatkowego występującego w sprawie w ramach pomocy prawnej, poprzez dodanie punktu 3 o stosownej treści.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wyjaśnić, że działającemu z urzędu pełnomocnikowi strony skarżącej nie przyznano wynagrodzenia, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., ponieważ nie złożył on oświadczenia, o którym mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy pranej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 213, poz. 2075 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wobec braku takiego oświadczenia, i nieobecności pełnomocnika na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w pkt 2 sentencji wyroku z dnia 13 lipca 2010 r.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.