Uzasadnienie
B. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 220/14, oddalającą jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 13 stycznia 2014 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 r. W skardze kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni popiera stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyrażone w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 220/14, wstrzymującym skarżącej zaskarżoną decyzję. Ma rację Sąd pierwszej instancji, że porównanie wysokości zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji z wysokością zasiłku chorobowego, z którego aktualnie utrzymuje się skarżąca, prowadzi do wniosku, że tocząca się egzekucja zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ponadto dochody skarżącej (850 zł netto) jedynie nieznacznie przekraczają niezbędne wydatki na utrzymanie mieszkania oraz zakup leków.
Mając na uwadze powyższe, sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.