Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I SA/Sz 533/04, A. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 czerwca 2004 r.
Strona uzasadniła wniosek faktem wszczęcia egzekucji przez organy podatkowe, której następstwem może być wyrządzenie jej znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w wyniku sprzedaży lokalu mieszkalnego zakupionego w 2001 r., a także innego majątku zajętego przez organ egzekucyjny.
Dodatkowo w piśmie z 4 kwietnia 2006 r. skarżący podniósł, że organ egzekucyjny nie tylko wszczął postępowanie egzekucyjne, ale też zajął jego świadczenie emerytalne, co utrudnia zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto z informacji uzyskanych przez niego od organu egzekucyjnego wynika, że w przypadku braku miesięcznych wpłat po 20.000,00 zł organ przystąpi do sprzedaży mieszkania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Z powyższej regulacji niezbicie wynika, iż sąd może (lecz nie musi) postanowić o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku, gdy spełniona jest choćby jedna z przesłanek w niej wymieniona.
W zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym skarżący domniemywa, co może się stać w przypadku, gdy organ egzekucyjny sięgnie po inne dostępne środki egzekucyjne, niż stosowana dotychczas egzekucja ze świadczenia emerytalnego. Powyższy fakt uzasadnia twierdzenie, iż skarżącemu aktualnie nie grozi ani niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem skarżący jedynie przypuszcza, co by mogło się wydarzyć, gdyby organ egzekucyjny podjął pewne działania. Innymi słowy zagrożenie sytuacji materialnej strony jest hipotetyczne, a co za tym idzie, nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Z treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika bowiem jednoznacznie, że sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli zachodzi, a nie może zajść w przyszłości, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podobna ocena odnosi się do drugiego stwierdzenia skarżącego, iż zajęcie części świadczenia emerytalnego stanowi dlań znaczną dolegliwość. Oczywistym bowiem jest, iż przymusowa egzekucja należności publicznoprawnych jest zazwyczaj dolegliwa, jednakże nie może to stanowić przyczyny wstrzymywania wykonania decyzji. Dolegliwość egzekucji nie świadczy bowiem o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody czy o trudnych do odwrócenia skutkach.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uprawniałoby Naczelny Sąd Administracyjny do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 193 w zw. z art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił wniosek strony oddalić.