Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II FSK 443/18, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez B. i R. R. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 10 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 751/17, a także decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 19 maja 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r.
Pismem z 31 stycznia 2020 r. pełnomocnik w imieniu skarżących wniósł o sprostowanie tego wyroku w części dotyczącej uzasadnienia, poprzez usunięcie z niego fragmentu ze str. 11 o treści: "np. w strukturach sztabowych czy administracyjnych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Pełnomocnik kwestionuje zawarcie przez NSA wskazanego wyżej fragmentu w następującym kontekście: "W efekcie użycie sformułowania "w składzie jednostki wojskowej" wyklucza odniesienie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) u.p.d.o.f. do żołnierzy wykonujących zadania wprawdzie zagranicą, lecz poza takim zespołem, np.: w strukturach sztabowych czy administracyjnych nie będących jednocześnie jednostkami wojskowymi, które nie spełniają dodatkowych przesłanek wymienionych w tym przepisie, tj. nie użytych w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom".
Jego zdaniem, tak wyrażona ocena "nie ma żadnego uzasadnienia w treści badanego przepisu".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżących nie dotyczy takiego fragmentu uzasadnienia wyroku, który może być analizowany pod kątem oczywistej omyłki. Wynika to z faktu, że autor wniosku zmierza w istocie do podważenia prawidłowości argumentacji sądu zawartej w uzasadnieniu wyroku. Jego wniosek nie odnosi się natomiast do tego rodzaju błędów czy niedokładności, które mogą podlegać sprostowaniu na podstawie art. 156 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.