Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonej przez I. B. (dalej: skarżąca) skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 848/15, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak formalny uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, tj. brak pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że doradca podatkowy, który w imieniu skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną, jest umocowany do dokonania tych czynności procesowych. Znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa (k.
13) wskazuje, że umocowanie obejmuje: "wniesienie skargi i reprezentowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie zaskarżenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 12 lutego 2014 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia 31 lipca 2013 r. znak: [...] ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. w wysokości 46.244,00 zł". Cytowany fragment – określający zakres umocowania – wyraźne wskazuje wyłącznie na upoważnienie do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. W związku z tym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Wskazany brak skargi kasacyjnej należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." poprzez wykazanie, że działający za stronę pełnomocnik jest umocowany również do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu kasacyjnym czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu strony skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.