Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 21 października 2013 r., I SA/Gd 1266/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. K. na postanowienie Ministra Finansów z 6 sierpnia 2013 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 września 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiścił. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a.") odrzucił skargę.
- 2. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wskazał, że "zaskarża w całości postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21.10.2013, sygn akt I SA/Gd 1266/13 i wnoszę o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia 06.08.2013 w kwocie 100 zł."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że:" Skarga zasługuje na pozytywne załatwienie gdyż opóźnienie wpisu sądowego w kwocie 100 zł nie nastąpiło z winy skarżącego lecz z powodu choroby - art.86 par. l ustawy z dnia 30.08.2002 r. – prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnymi brakami materialnymi, bowiem nie zawiera podstaw kasacyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych, zgodnie z dyspozycją art. 174 P.p.s.a. polega na wskazaniu przez skarżącego naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego bądź procesowego, ewentualnie obu tych naruszeń łącznie, jakich dopuścił się sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone rozstrzygnięcie. Zauważyć należy, że sformułowanie zarzutów nie może być ogólnikowe. Przytaczając podstawy skargi kasacyjnej należy wskazać konkretny przepis prawa, który został naruszony, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu lub ewentualnie innych jednostek redakcyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych winno być na tyle wyraźne, żeby Naczelny Sąd Administracyjny mógł ustalić granice zaskarżenia, gdyż przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej oceniana jest zasadność zarzutów.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. Nie sformułował jednak w stosunku do tych norm konkretnych zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.
Uznać zatem należy, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie - wobec niewskazania jej podstaw kasacyjnych - nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 176 w związku z art. 174 P.p.s.a. Powyższe braki skargi kasacyjnej są brakami istotnymi i nieusuwalnymi. Brak tych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia merytoryczne jej rozpoznanie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.